Zimowy wolontariat - tropienie wilków!
Zimowy wolontariat - Tropienie wilków
Spadł śnieg, więc rozpoczynamy już pewnie ostatnią w tym roku turę zimowych tropień.
Poszukujemy 2-3 osób do pomocy w badaniach terenowych w Puszczy Świętokrzyskiej. Start we wtorek 17.02 lub w środę 18.02 rano około 8:00, przyjazd najlepiej dzień wcześniej wieczorem. Koniec w sobotę 21.02 po południu lub wcześniej (zależy od warunków). Można przyjechać na krócej (minimum 3 dni).
Oferujemy nocleg w naszej bazie koło Skarżyska-Kamiennej w warunkach domowo-polowych (łóżko lub materac, pokój lub przestrzeń współdzielona, kuchnia, łazienka). Wyżywienie we własnym zakresie (do dyspozycji kuchenka, mikrofalówka itp.). Możliwość zdobycia super doświadczenia, dowiedzenia się więcej o projekcie monitoringu wilków naszej Fundacji i przeżycia przygody w magicznej Puszczy Świętokrzyskiej.
Zadania:
– podążanie tropami wilków
– obsługa GPSa
– notowanie znajdowanych śladów
Wymagania:
– wiek 20+
– wykształcenie przyrodnicze (lub w trakcie studiów)
– zdolność rozpoznawania tropów zwierząt
– samodzielność i wytrwałość
– bardzo dobra kondycja fizyczna (tropienia od wschodu do zachodu słońca)
– dobra orientacja w terenie
– brak lęku przez samotnym przebywaniem w lesie poza szlakami.
Zainteresowanych zapraszamy do kontaktu emailowego 🙂
Winter volunteering – tracking wolves!
Winter volunteering – tracking wolves!
Snow has fallen, so we are starting probably the last winter tracking trip of the year.
We are looking for 2-3 people to help with field research in the Świętokrzyska Forest. The research starts on Tuesday, February 17, or Wednesday, February 18, at around 8:00 a.m., so it is best to arrive the evening before. The research ends on Saturday, February 21, in the afternoon or earlier (depending on conditions). You can come for a shorter period (minimum 3 days).
We offer accommodation at our base near Skarżysko-Kamienna in home-like conditions (bed or mattress, shared room or space, kitchen, bathroom). Meals are not provided (a stove, microwave, etc. are available). This is an opportunity to gain valuable experience, learn more about our Foundation’s wolf monitoring project, and enjoy an adventure in the magical Świętokrzyska Forest.
Tasks:
– following wolf tracks
– operating GPS
– recording tracks found
Requirements:
– age 20+
– education in natural sciences (or currently studying)
– ability to recognize animal tracks
– independence and perseverance
– very good physical condition (tracking from sunrise to sunset)
– good orientation in the field
– no fear of being alone in the forest off the trails.
If you are interested, please contact us by email.
SAVE na International Wildlife Congress 2025 w Lillehammer
SAVE na International Wildlife Congress 2025 w Lillehammer
W dniach 1-4 września mieliśmy przyjemność uczestniczyć w Norwegii w międzynarodowej konferencji poświęconej dzikim zwierzętom – ich dobrostanowi, problemom, ochronie i przyszłości 
https://www.iwc2025.com/
Było to wspólne przedsięwzięcie 37. International Union of Wildlife Biologists (IUGB), 18. Nordic Congress of Wildlife Research (NKV) i 16. Perdix Symposium, we współpracy z EuroMammals. Tegoroczna edycja odbyła się pod hasłem „How wild is wildlife?”
Wśród poruszanych zagadnień znaleźć mogliśmy tematy dotyczące zagrożeń związanych ze zmianami klimatu i niesłabnącym rozwojem naszej cywilizacji dla dzikiej przyrody, jak również związane z interakcjami międzygatunkowymi, koegzystencją ludzi i natury, czy też dotyczące nowych technologii i metod badawczych oraz sztucznej inteligencji.
W spotkaniu wzięło udział ponad 500 uczestników z całego świata, w tym z nawet tak odległych miejsc, jak Australia, Nowa Zelandia, Uganda czy Indie.
Bohaterami prezentacji były liczne, choć niektóre już niestety wymierające gatunki zwierząt: od skandynawskich reniferów i lisów polarnych, przez amerykańskie jelenie i wilki, europejskie borsuki, rysie czy kuropatwy, po afrykańskie goryle górskie oraz australijskie diabły tasmańskie i niewielkie bandicooty.
Naszą fundację reprezentowała na konferencji Joanna Toczydłowska, która przedstawiła prezentację pt. „Close, but Not Too Close: Spatial Patterns of Wolves in Human-Modified Landscapes”, dotyczącą użytkowania przez wilki różnych typów siedlisk w silnie zurbanizowanym rejonie centralnej Polski.
Konferencja, niezwykle bogata tematycznie i poruszająca wiele istotnych kwestii i problemów, zorganizowana była na najwyższym poziomie.
Zarówno zespół organizatorów (głównie naukowców z University of Inland Norway – INN) i wolontariuszy, jak i całe grono ponad 200 prelegentów, spisało się na medal, a przedstawione w ciągu tych czterech intensywnych dni prezentacje zachwyciły profesjonalizmem.
Bardzo się cieszymy, że mogliśmy być częścią tego niezwykłego wydarzenia!
Autor: Joanna
SAVE at the International Wildlife Congress 2025 in Lillehammer
SAVE at the International Wildlife Congress 2025 in Lillehammer in Norway
On September 1-4, we had the pleasure of participating in an international conference in Norway devoted to wild animals — their welfare, problems, protection, and future – IWC https://www.iwc2025.com/
It was a joint venture between the 37th International Union of Wildlife Biologists (IUGB), the 18th Nordic Congress of Wildlife Research (NKV), and the 16th Perdix Symposium, in cooperation with EuroMammals. This year’s edition was held under the slogan “How wild is wildlife?”
Among the issues discussed were topics related to the threats posed by climate change and the relentless development of our civilization to wildlife, as well as those related to interspecies interactions, the coexistence of humans and nature, and new technologies, research methods, and artificial intelligence.
The meeting was attended by over 500 participants from around the world, including from as far afield as Australia, New Zealand, Uganda, and India.
The presentations focused on numerous, though unfortunately some already endangered, animal species: from Scandinavian reindeer and arctic foxes, through American deer and wolves, European badgers, lynxes and partridges, to African mountain gorillas and Australian Tasmanian devils and small bandicoots.
Our foundation was represented at the conference by Joanna Toczydłowska, who gave a presentation entitled “Close, but Not Too Close: Spatial Patterns of Wolves in Human-Modified Landscapes,” on the use of various types of habitats by wolves in the heavily urbanized region of central Poland.
The conference, which was extremely rich in content and addressed many important issues and problems, was organized at the highest level.
Both the organizing team (mainly scientists from the University of Inland Norway – INN) and volunteers, as well as the entire group of over 200 speakers, did a great job, and the presentations given during these four intense days impressed with their professionalism.
We are very happy that we could be part of this extraordinary event!
Author: Joanna
WOLVES ACROSS BORDERS w Holandii
WOLVES ACROSS BORDERS w Holandii
W pierwszym tygodniu czerwca odbyła się w holenderskim Lunteren największa międzynarodowa konferencja poświęcona wilkom – Wolves Across Borders
Poprzednia miała miejsce w 2023 roku w Szwecji, kolejna planowana jest na 2028 rok.
Jak i poprzednim razem, w jednym miejscu spotkali się badacze wilczej natury z całego świata, z Davidem Mechem na czele.
Podczas czterech dni intensywnie dyskutowane były kwestie związane z przyszłością wilków w Europie, w szczególności w Holandii, państwie gospodarzy, do którego wilki powróciły bardzo niedawno i wciąż są nowością dla holenderskich społeczności.
W salach ośrodka konferencyjnego odbyło się w sumie ponad 100 niezwykle ciekawych prezentacji, dotyczących koegzystencji ludzi i wilków, środków ochrony zwierząt hodowlanych (drony!), wpływu wilków na populacje innych gatunków, metod badań i zagrożeń czyhających na wilki ze strony człowieka.
Naszą fundację na konferencji reprezentował prof. Roman Gula, który przedstawił prezentację „Habitat protection is crucial for the future well-being of Poland’s wolf population”, zwracając uwagę na wszechobecny w Polsce chaos urbanistyczny negatywnie oddziałowujący na populację wilków, ale i na inne gatunki zwierząt.
W sesji posterowej SAVE reprezentowała Joanna Toczydłowska, która przedstawiła wyniki analizy danych telemetrycznych z obroży czterech wilków monitorowanych przez naszą fundację (tytuł posteru: „Coexistence of wolves and humans. Spatial and temporal analysis of wolves’ habitat use in a human dominated landscape”).
Ostatniego dnia konferencji udaliśmy się na zorganizowany przez gospodarzy spacer po okolicznych terenach, naznaczonych dawnym intensywnym wypasem bydła. Pierwotne lasy przekształcone zostały we wrzosowiska i wydmy, z których piasek jeszcze niedawno zasypywał leżące poniżej pola uprawne.
Na szczęście prowadzona akcja zalesiania pozwoliła na zrenaturalizowanie większości zniszczonych terenów (reszta została zachowana w bezleśnej formie jako swego rodzaju „relikt przeszłości”).
Po spacerze udaliśmy się na inspekcję obszarów położonych nieco dalej od ośrodka, które, jak już wiedzieliśmy, zamieszkane były przez kilka wilczych rodzin. Dość szybko natrafiliśmy na ślady ich bytności – odchody leżące na asfaltowej ścieżce rowerowej (pełne kości i sierści) oraz resztki sarny, możliwe, że upolowanej przez wilki.
Konferencja obfitowała w możliwości poszerzenia swojej wiedzy o wilkach i nawiązania nowych kontaktów z badaczami z innych krajów. Mamy nadzieję, że kolejne spotkanie będzie równie udane!
Autor: Joanna
WOLVES ACROSS BORDERS in the Netherlands
WOLVES ACROSS BORDERS in the Netherlands
In the first week of June, the largest international conference dedicated to wolves, Wolves Across Borders, took place in Lunteren, the Netherlands.
The previous meeting took place in Sweden in 2023, and the next one is planned for 2028.
As before, researchers of wolf nature from around the world, led by David Mech, gathered in one place.
During four days, issues related to the future of wolves in Europe were intensively discussed, in particular in the Netherlands, the host country, where wolves have returned very recently and are still a novelty for Dutch communities.
A total of over 100 extremely interesting presentations were held in the conference center’s halls, covering the coexistence of humans and wolves, means of protecting livestock (drones!), the impact of wolves on other species’ populations, research methods, and threats to wolves posed by humans.
Our foundation was represented at the conference by Prof. Roman Gula, who gave a presentation entitled “Habitat protection is crucial for the future well-being of Poland’s wolf population,” drawing attention to the ubiquitous urban chaos in Poland that negatively affects the wolf population, but also other animal species.
SAVE was represented in the poster session by Joanna Toczydłowska, who presented the results of an analysis of telemetry data from the collars of four wolves monitored by our foundation (poster title: “Coexistence of wolves and humans. Spatial and temporal analysis of wolves’ habitat use in a human-dominated landscape”).
On the last day of the conference, we went on a walk organized by the hosts around the surrounding areas, marked by former intensive cattle grazing. The original forests were transformed into heaths and dunes, whose sand until recently covered the farmland below. Fortunately, reforestation efforts have allowed most of the damaged areas to be renaturalized (the rest has been preserved in its treeless form as a kind of “relic of the past”).
After the walk, we went to inspect areas located a little further from the center, which, as we already knew, were inhabited by several wolf families. We quickly found traces of their presence – feces lying on an asphalt bike path (full of bones and hair) and the remains of a deer, possibly hunted by wolves.
The conference provided ample opportunity to expand our knowledge about wolves and establish new contacts with researchers from other countries. We hope that the next meeting will be just as successful!
Author: Joanna
Czarne wilki na naszych foto-pułapkach!
Czarne wilki na naszych foto-pułapkach!
Na jedną z naszych foto-pułapek nagrały się wilki o zdecydowanie innym umaszczeniu, niż zwykle. Czarnym!
Jakby ktoś nie wiedział, to standardowe wilcze futro w naszym kraju jest szare z niewielkimi rudawymi lub czarnymi akcentami. Czarna kreacja jest zdecydowanie rzadka i wyjątkowa!
Pierwszy raz zarejestrowaliśmy niezwykłego wilka latem, gdy przekraczał wraz z osobnikiem o standardowo szarym wyglądzie rozlewisko. Jakiś czas potem oko naszej kamery uchwyciło podobne zdarzenie, ale tym razem wilki były już trzy – dwa czarne i jeden szary.
Czy to ciemniejsze ubarwienie pozostanie już na stałe w wilczej rodzinie, czy zaniknie? Będziemy obserwować!
DNA PRAWDĘ CI POWIE – dołóż cegiełkę do badań!
Planujemy także przeprowadzić badania genetyczne z wilczych odchodów, które może dadzą odpowiedź na temat pochodzenia czarnych osobników, jednak bez Waszego wsparcia nam się nie uda.
Jeśli chcecie wesprzeć nasze badania, zapraszamy Was tutaj (z rozwijanej listy wybierzcie cel) -> https://fundacja-save.pl/pl/darowizna/ A jeśli Wy lub Wasza firma chcielibyście sfinansować ich całość i być uwzględnieni w publikacji naukowej, skontaktujcie się z nami!
—
SKĄD TA CZERŃ?
Czy jednak czarne wilki to coś niezwykłego lub niepokojącego? Odpowiadając krótko – nie.
Wilki o ciemnym ubarwieniu pojawiają się bardziej lub mniej sporadycznie w wielu miejscach na świecie. Powszechne są w Ameryce Północnej, zwłaszcza w jednym z najsławniejszych parków narodowych – Yellowstone.
W Europie występują zdecydowanie dużo rzadziej, być może na skutek zmniejszonej różnorodności genetycznej będącej efektem długotrwałego trzebienia wilczej populacji przez człowieka. W Polsce przypadki ich obserwacji nie są częste i rzadko kiedy są udokumentowane.
A skąd się wzięły czarne wilki?
Umaszczenie takie jest wynikiem mutacji genetycznej związanej z genem K-locus, a dokładniej z jego wersją (allelem) KB, który powoduje nadprodukcję melaniny, barwnika odpowiadającego za ciemne ubarwienie sierści.
Co ciekawe, badania genetyczne wykazały, że wariant ten pojawił się u wilków najpewniej poprzez krzyżowanie z psami, co nastąpiło kilka tysięcy lat temu.
WILKI I PSY – BLISKOŚĆ OD POKOLEŃ
Wilki i psy są genetycznie bardzo zbliżone i można by je nawet uznać za ten sam gatunek. Krzyżowały się między sobą wiele razy w ich historii i czasem krzyżują się nadal. Nie jest to niczym niezwykłym czy szkodliwym, to po prostu normalne zjawisko zachodzące w przyrodzie. Dla wilków bliskie relacje z psami mogą być wręcz nawet korzystne.
CZERŃ SIĘ OPŁACA
Uzyskany od psów „gen czarności” daje wilkom większą odporność na jedną z groźnych chorób wirusowych – nosówkę.
Ta pochodząca prawdopodobnie od hodowanego przez ludzi bydła choroba przeniosła się z czasem na psy. Następnie wraz z ludźmi i ich zwierzętami dostała się do Ameryki Północnej, gdzie wskutek m.in. pso-wilczych krzyżówek zaczęła rozprzestrzeniać się w środowisku naturalnym.
Wedle najnowszych badań wilki, które mają gen czarnej sierści, wykazują się większą odpornością na nosówkę i więcej ich, w porównaniu z wilkami szarymi, przeżywa zachorowanie na nią.
Można by sądzić, że w takim wypadku wszystkie wilki albo przynajmniej ich większość powinna być czarna, skoro ten gen czarnego futra jest taki świetny. Niestety, nie jest to takie proste i – jak to się mówi – w życiu nie ma nic za darmo!
CZY CZERŃ ZASTĄPI SZAROŚĆ?
Jak wiemy, mamy po dwie wersje wszystkich genów – od mamy i od taty . U wilków odpowiedzialny za ciemniejsze ubarwienie gen jest całkiem fajny, gdy jest w parze z genem „szarym”, ale gdy jest sam ze sobą (czyli są jego dwie identyczne kopie), to już nie jest tak wesoło.
Mające go podwójnie wilki, zwane homozygotami, owszem, są bardziej odporne na nosówkę, ale to ich jedyna „super moc”. Większą odporność przypłaciły zmniejszoną reprodukcją i ogólnie gorszą kondycją.
Skutek? Wydają mnie liczne i słabsze potomstwo, z którego bardzo wysoki procent umiera jeszcze w okresie szczenięcym.
Czarny gen nie może więc za bardzo istnieć samodzielnie i musi współwystępować ze swoim szarym odpowiednikiem, aby populacja wilków była zdrowa i silna. Mało prawdopodobne jest zatem, by wilki na stałe zmieniły swoje ubarwienie na ciemne.
I choć wydaje się, że czarne osobniki występują w większych liczbach w rejonach, gdzie nosówka była lub jest częstsza (w Yellowstone epidemie tej choroby obserwuje się co około 5 lat), to mogą się pojawiać na chwilę lub dłużej w dowolnym miejscu na świecie.
Autor: Joanna Toczydłowska
Black wolves on our photo traps!
Black wolves on our photo traps!
One of our photo traps recorded wolves with a decidedly different coloration than usual. Black!
As if anyone didn’t know, the standard wolf fur in our country is gray with small reddish or black accents. The black creation is definitely rare and unique!
We first recorded the unusual wolf in the summer, when it crossed a floodplain with an individual of standard gray appearance. Some time later, the eye of our camera captured a similar event, but this time the wolves were already three – two black and one gray.
Will this darker coloration remain permanently in the wolf family already, or will it disappear? We’ll be watching!
DNA WILL TELL YOU TRUTH – make a contribution to the research!
We also plan to conduct genetic research from wolf feces, which may provide answers about the origin of the black individuals, but we will not succeed without your support.
If you would like to support our research, we invite you to do so here (choose your goal from the drop-down list) -> https://fundacja-save.pl/en/donation/ And if you or your company would like to fund the whole testing and be included in the scientific publication, please contact us!
—
WHY THE BLACK?
But are black wolves something unusual or disturbing? To answer briefly – no.
Wolves with dark coloration appear more or less sporadically in many places around the world. They are common in North America, especially in one of the most famous national parks – Yellowstone.
In Europe, they occur far less frequently, perhaps as a result of reduced genetic diversity resulting from long-term thinning of the wolf population by humans. In Poland, sightings of them are not common and are rarely documented.
And where did black wolves come from?
Such a coloration is the result of a genetic mutation related to the K-locus gene, or more precisely to its version (allele) KB, which causes an overproduction of melanin, the pigment responsible for the dark coloration of the coat.
Interestingly, genetic studies have shown that this variant appeared in wolves most likely through interbreeding with dogs, which occurred several thousand years ago.
WOLVES AND DOGS – CLOSENESS FOR GENERATIONS
Wolves and dogs are genetically very close and could even be considered the same species. They have interbred with each other many times in their history and sometimes continue to interbreed. This is not unusual or harmful, it is simply a normal phenomenon that occurs in nature. For wolves, close relationships with dogs can even be beneficial.
BLACKNESS PAYS OFF
The “blackness gene” obtained from dogs gives wolves greater resistance to one of the dangerous viral diseases – distemper.
This disease, which is believed to have originated in cattle raised by humans, moved to dogs over time. It then entered North America with humans and their pets, where it began to spread in the wild as a result of, among other things, dog-wolf crosses.
According to recent studies, wolves that have the black coat gene show greater resistance to distemper and more of them, compared to gray wolves, survive contracting it.
One might think that in that case all wolves, or at least most of them, should be black, since this black fur gene is so great. Unfortunately, it’s not that simple, and – as they say – nothing is free in life!
WILL BLACK REPLACE GRAY?
As we know, we have two versions of each gene – from mom and from dad . In wolves, the gene responsible for darker coloration is pretty cool when paired with the “gray” gene, but when it’s alone with itself (that is, there are two identical copies of it), it’s not so fun anymore.
Wolves having it doubly, called homozygotes, yes, are more resistant to distemper, but that’s their only “super power.” They have paid for their greater immunity with reduced reproduction and generally worse condition.
The result? They produce fewer and weaker offspring, a very high percentage of which die while still in puppyhood.
The black gene, therefore, cannot exist much on its own and must co-evolve with its gray counterpart in order for the wolf population to be healthy and strong. It is therefore unlikely that wolves will permanently change their coloration to dark.
And while black individuals appear to be found in greater numbers in areas where distemper has been or is more prevalent (outbreaks of the disease are seen in Yellowstone every five years or so), they could appear for a while or longer anywhere in the world.
Author: Joanna Toczydłowska
Zimowy monitoring wilczych rodzin - podsumowanie
Zimowy monitoring wilczych rodzin - podsumowanie
Zimowy monitoring wilczych rodzin z południowej części regionu świętokrzyskiego.
W czasie ostatniej zimy, od początku listopada 2023 do końca marca 2024 roku, kontynuowaliśmy monitoring 6 wilczych rodzin w południowej części regionu świętokrzyskiego. Odnotowaliśmy liczne ślady obecności wilków w postaci: odchodów, tropów, legowisk, znakowania moczem i drapania gruntu oraz resztek wilczych ofiar. Rejestrowaliśmy również wycie i wielokrotnie udało nam się nagrać wilki przy pomocy zainstalowanych w terenie foto-pułapek. Największa zarejestrowana grupa liczyła 7 osobników. Udało nam się potwierdzić obecność wilków w każdej z 6 monitorowanych rodzin.
Pomimo krótkich okresów z zalegającą pokrywą śnieżną kilka razy udało nam się przeprowadzić tropienia drapieżników na śniegu. Tropiliśmy od 1 do 7 osobników, a maksymalny dystans ciągłego tropienia wyniósł około 6 km. Pod koniec stycznia natrafiliśmy również na świeże ślady cieczki. W marcu liczba odnotowanych wilczych śladów była wyraźnie mniejsza niż we wcześniejszych zimowych miesiącach, i obecność wilków potwierdziliśmy głównie na podstawie odchodów i tropów oraz nagrań z foto-pułapek (zarejestrowaliśmy od 1 do 3 osobników).
✅ Na terenie nadleśnictwa JĘDRZEJÓW na podstawie tropień na śniegu, znalezionych legowisk, śladów intensywnego znakowania moczem oraz świeżych śladów cieczki stwierdziliśmy obecność co najmniej 2 wilków, prawdopodobnie rozmnażającej się pary.
✅ W okolicach Szydłowa w Nadleśnictwie CHMIELNIK jeden z leśników widział jednego wilka przechodzącego przez leśną drogę. Pomimo prowadzenia tropień w czasie zalegającej pokrywy śnieżnej, nie udało nam się natrafić na żadne ślady obecności wilków.
✅ W lasach nadleśnictwa STASZÓW pracownicy nadleśnictwa odnotowali obecność 1-3 osobników (tropy i obserwacje wizualne).
✅ W okolicach RAKOWA w nadleśnictwie ŁAGÓW zarejestrowaliśmy przy pomocy foto-pułapek co najmniej 2 różne wilki.
✅ W lasach położonych w okolicach ŁAGOWA stwierdziliśmy na podstawie tropień na śniegu obecność 6 osobników.
✅ W lasach Daleszyckich (teren nadleśnictw DALESZYCE i ŁAGÓW) potwierdziliśmy obecność 7 osobników (w tym prawdopodobnie rozmnażającej się pary). Wilki w tym kompleksie intensywnie znakowały teren. Odnotowaliśmy także ślady cieczki oraz słyszeliśmy wycie wilków. Obecność wilków zarejestrowały również rozstawione w terenie foto-pułapki.
Autor: Tomasz Bracik, Mariusz Wlazło, Paweł Gola
Winter monitoring of wolf families - summary
Winter monitoring of wolf families - summary
Winter monitoring of wolf families from the southern part of the Świętokrzyskie region.
During last winter, from the beginning of November 2023 to the end of March 2024, we continued monitoring 6 wolf families in the southern part of the Świętokrzyskie region. We recorded numerous traces of wolf presence in the form of: feces, tracks, lairs, urine marking and scratching the ground, and remains of wolf prey. We also recorded howling and managed to record wolves many times with the help of photo traps installed in the field. The largest group recorded was 7 individuals. We were able to confirm the presence of wolves in each of the 6 monitored families.
Despite short periods with lingering snow cover, we were able to conduct predator tracking in the snow several times. We tracked from 1 to 7 individuals, and the maximum distance of continuous tracking was about 6 km. At the end of January, we also encountered fresh traces of calving. In March, the number of recorded wolf tracks was noticeably smaller than in the earlier winter months, and we confirmed the presence of wolves mainly on the basis of droppings and tracks, as well as photo trap recordings (we recorded 1 to 3 individuals).
✅ In the JĘDRZEJÓW forest district, we confirmed the presence of at least 2 wolves, probably a breeding pair, on the basis of tracks in the snow, found lairs, traces of intensive urine marking and fresh signs of fecundation.
✅ Near Szydłów in the CHMIELNIK Forest District, one forester saw one wolf crossing a forest road. Despite conducting tracking during the lingering snow cover, we were unable to come across any signs of wolves.
✅ In the forests of the STASZÓW forest district, forestry staff recorded the presence of 1-3 individuals (tracks and visual observations).
✅ In the vicinity of RAKÓW in ŁAGÓW forest district, we recorded at least 2 different wolves with the help of photo traps.
✅ In the forests near ŁAGÓW, we found the presence of 6 individuals on the basis of tracks in the snow.
✅ In the Daleszyce forests (the area of the DALESZYCE and ŁAGÓW forest districts), we confirmed the presence of 7 individuals (including a possibly breeding pair). Wolves in this complex were intensively marking the area. We also recorded signs of calving and heard wolves howling. The presence of wolves was also registered by photo traps set up in the area.
Author: Tomasz Bracik, Mariusz Wlazło, Paweł Gola