Nowe miejsce spotkań w Lasach Daleszyckich
Nowe miejsce wilczych spotkań w Lasach Daleszyckich
Tej jesieni udało mam się odnaleźć nowe miejsce spotkań (tzw. rendez-vous) grupy rodzinnej wilków z Lasów Daleszyckich, która aktualnie liczy 11 osobników.
Nowe rendez-vous zlokalizowane jest w starodrzewiu sosnowym przylegającym do śródleśnych bagien. Położone jest w odległości około 1,5 km w linii prostej od miejsca spotkań z poprzedniego roku. Na miejscu znaleźliśmy 4 świeże legowiska z włosami wilków, dużo wilczych odchodów (powyżej 30), drapanie (charakterystyczne dla wilków znakowanie terenu), obgryzioną nogę jelenia i pojedyncze “wilcze zabawki” w postaci np. butelek ze śladami wilczych zębów.
Zarówno tegoroczne rendez-vous, jak i to z poprzedniej zimy, mają podobne cechy. Usytuowane są w starodrzewiu sosnowym, bez wysokiego podszytu, dzięki czemu wilki mają dobrą widoczność na najbliższą okolicę. Obejmują także suche fragmenty lasu, w których wilki mogą odpoczywać w legowiskach. Oba rendez-vous przylegają także do podmokłych olsów, trzcinowisk, w których wilki mogą się szybko schronić w przypadku zagrożenia.
Ciekawostką jest, że obecne miejsce spotkań znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie użytkowanej drogi leśnej, po obu jej stronach.
Autorzy: Tomasz Bracik, Mariusz Wlazło
A new place for wolf meetings in the Daleszyce Forests
A new place for wolf meetings in the Daleszyce Forests
This fall, we managed to find a new meeting place (the so-called rendez-vous) of a family group of wolves from the Daleszyce Forest, which currently has 11 individuals.
The new rendez-vous is located in old pine trees adjacent to mid-forest swamps. It is located approximately 1.5 km in a straight line from the previous year’s meeting place. On site, we found 4 fresh lairs with wolf hair, a lot of wolf droppings (over 30), scratching (characteristic of wolves marking the area), a gnawed leg of a deer and single „wolf toys” in the form of e.g. bottles with traces of wolf teeth.
Both this year’s rendez-vous and the one from last winter have similar features. They are located in old pine trees, without a high undergrowth, thanks to which wolves have good visibility of the nearest area. They also include dry parts of the forest where wolves can rest in lairs. Both rendez-vous also adjoin wet alder forests and reeds where wolves can quickly take refuge in case of danger.
An interesting fact is that the current meeting place is located in the immediate vicinity of a used forest road, on both sides of it.
Authors: Tomasz Bracik, Mariusz Wlazło
Geralt osiedlił się na wschodzie?
Geralt osiedlił się na wschodzie?
Wilk Geralt zaprzestał dalszego biegu na wschód – czy to już koniec jego wędrówki?
Już od dwóch miesięcy Geralt penetruje tereny położone na południowy wschód od Zamościa. W tym czasie zrobił kilka krótkich wycieczek tuż za granicę polsko-ukraińską. Wracał jednak zawsze w ten sam rejon w okolicach Tomaszowa Lubelskiego. Nie ma tam zbyt wiele lasów, ale krajobraz leśno-polny najwyraźniej się Geraltowi podoba.
A może to, co zatrzymuje Geralta w tej okolicy, to atrakcyjne wilczyce? Lokalizacje wskazują, że Geralt mógł już jakąś przywabić i teraz wędrują razem, poszukując dogodnego terytorium. Przekonamy się, jak tylko spadnie trochę śniegu.
Autor: Roman Gula
Geralt settled in the east?
Geralt settled in the east?
Geralt the wolf has stopped running further east – is this the end of his journey?
For two months now, Geralt has been penetrating the areas south-east of Zamość. At that time, he made several short trips just beyond the Polish-Ukrainian border. However, he always returned to the same area near Tomaszów Lubelski. There are not many forests there, but Geralt seems to like the forest and field landscape.
Or maybe what keeps Geralt in this area are the attractive she-wolves? The locations indicate that Geralt may have already lured one and now they wander together, looking for a suitable territory. We’ll find out as soon as some snow falls.
Author: Roman Gula
Rejestrowanie wilczego wycia
Rejestrowanie wilczego wycia
Przetestowaliśmy nasz nowy mikrofon, dzięki któremu będziemy mogli jeszcze lepiej podsłuchiwać wilcze rozmowy!
Mikrofon Hi-Sound Stereo Parabolic firmy Dodotronic (dodotronic.com) jak na razie sprawdza się świetnie. Udało nam się nagrać nim wyraźnie nawet te dźwięki, których nie było w ogóle słychać gołym uchem! Dopiero w trakcie odsłuchu okazało się, że nagrały się nie tylko wilki, ale i inne leśne stworzenia, których obecności nie byliśmy nawet świadomi.
Mamy nadzieję, że latem uda nam się zarejestrować nowe pokolenia wilków z okolicznych lasów!
A tymczasem zapraszamy do posłuchania pełnej wypowiedzi naszej świętokrzyskiej watahy: https://youtu.be/dQLuiYqrsWw
How we record a wolf howl
How we record a wolf howl
We tested our new microphone, thanks to which we will be able to eavesdrop on wolf conversations even better!
The Hi-Sound Stereo Parabolic microphone from Dodotronic (dodotronic.com) is working great so far. We were able to clearly record with it even those sounds that could not be heard at all with the naked ear! During the listening session it turned out that not only wolves were recorded, but also other forest creatures, whose presence we were not even aware of.
We hope that in the summer we will be able to register new generations of wolves from the surrounding forests!
In the meantime, we invite you to listen to the full comment of our wolf pack: https://youtu.be/dQLuiYqrsWw
Gagat nie przeszedł nad A4, ale... przepłynął pod!
Gagat nie przeszedł nad A4, ale... przepłynął pod!
Kilka dni temu mieliśmy okazję sprawdzić, w jaki sposób Gagatowi udało się pokonać autostradę A4. Wybraliśmy się do województwa opolskiego i prześledziliśmy trasę wędrówki naszego świętokrzyskiego wilka.
Gagat szukał przejścia na bardzo długim, liczącym 87 kilometrów odcinku A4 od Wrocławia do Opola. W dużej części są to tereny rolnicze, z niewielkim kompleksem leśnym na południowy-zachód od Opola.
Na całym tym odcinku jest kilka przejść dla dużych zwierząt, ale Gagat nie miał szczęścia i ich nie odnalazł. Od niektórych był bardzo blisko, na przykład od przejścia górnego w okolicach Ochódz. Jak widać na zdjęciach (poniżej), przejście to jest swego rodzaju autostradą nad autostradą, dla saren, dzików i jeleni.
Gagat dość długo obozował także 1200 metrów od przejścia górnego w pobliżu miejscowości Rzędziwojowice. Tutaj dostęp do przejścia blokowały mu duże stawy rybne.
Po tych niepowodzeniach młody wilk skierował się na północny-zachód i dotarł aż do Wrocławia. Przejście znalazł dopiero w drodze powrotnej, w okolicach miejscowości Przylesie. Przez kilkanaście godzin obozował w zaroślach położonych wzdłuż Potoku Przyleskiego, po czym między godziną 22:00 a 24:00, wędrując wzdłuż potoku, przekroczył A4 przepustem, którym potok przepływa pod autostradą. Godzinę później był już 7 km dalej. Zapewne pobiegł szybciej, aby się wysuszyć!
*Gagat to młody wilk w trakcie dyspersji (migracji), który opuścił rodzinny dom w Puszczy Świętokrzyskiej w poszukiwaniu partnerki i miejsca na założenie własnej rodziny. Nosi obrożę GPS przesyłającą nam jego lokalizacje, która ufundowana została z inicjatywy Nadleśnictwa Suchedniów przy wsparciu RDLP w Radomiu przez nadleśnictwa: Barycz, Daleszyce, Kielce, Skarżysko, Starachowice, Stąporków oraz Suchedniów.
Autor: Roman Gula
Gagat did not pass over A4, but... under!
Gagat did not pass over A4, but... under!
A few days ago we had the opportunity to check how Gagat managed to overcome the A4 motorway. We went to the Opolskie Voivodeship and followed the route of our Świętokrzyskie wolf.
Gagat was looking for a passage on a very long, 87-kilometre section of the A4 from Wrocław to Opole. In large part, these are agricultural areas, with a small forest complex south-west of Opole.
There are several passages for large animals throughout this stretch, but Gagat was unlucky and did not find them. It was very close to some of them, for example to the upper passage near Ochodze. As you can see in the photos (below), this crossing is a kind of highway over highway, for roe deer, wild boar and red deer.
Gagat also camped for quite a long time 1200 meters from the overpass near the village of Rzędziwojowice. Here, access to the passage was blocked by large fish ponds.
After these failures, the young wolf headed north-west and reached as far as Wrocław. He found the passage only on his way back, near Przylesie. For several hours he camped in the bushes along the Przyleski Stream, and then between 10:00 pm and 12:00 pm, wandering along the stream, he crossed the A4 culvert through which the stream flows under the motorway. An hour later he was 7 km away. He must have run faster to dry off!
Author: Roman Gula
Znakowanie terenu – rodzina z Puszczy Iłżeckiej
Znakowanie terenu – rodzina z Puszczy Iłżeckiej
Wilki zostawiają znaki zapachowe na ścieżkach, którymi się poruszają w trakcie patrolowania terytorium. Bardzo chętnie znakują też na skrzyżowaniach leśnych dróg. Takie zachowanie udało nam się zarejestrować na foto-pułapce.
Na filmie widzimy samca, który zostawia swój ślad zapachowy, obsikując w charakterystycznej pozie kępkę roślin i drapiąc glebę. Drugi, młody samiec robi dokładnie to samo, pozostawiają swój ślad zapachowy, który miesza się z zapachem pozostawionym prawdopodobnie przez swojego brata. Samce znakują częściej niż samice. Po znakowaniu moczem widzimy, jak samiec znakuje teren poprzez tak zwane drapanie. Drapanie tylnymi łapami pozostawia na gruncie charakterystyczny, trójkątny ślad oraz wydzielinę gruczołów zapachowych, znajdujących się między palcami. Tak więc drapiąc ziemię wilk pozostawia dodatkowy ślad zapachowy.
Dlaczego wilki znakują teren? W tym konkretnym miejscu ludzie często spacerują z psami i wilki znakują na śladach zapachowych pozostawionych przez psy. Znakowanie zapachowe to forma komunikacji między wilkami z tej samej rodziny, ale też ostrzeżenie dla obcych wilków. W tym przypadku jest to więc ostrzeżenie dla psów. Znakowanie moczem i drapanie możemy obserwować przez cały rok, ale nasila się ono w okresie rozrodczym. Wtedy w pakiecie informacji zapachowych znajdują się informacje nie tylko o osobniku, jego płci, ale także o jego statusie reprodukcyjnym.
Autor: Jacek Major
Marking by wolves - a family from the Iłża Forest
Marking by wolves - a family from the Iłża Forest
Wolves leave scent marks on the paths they take when patrolling territory. They are also very eager to mark at intersections of forest roads. We were able to record this behavior on a photo trap.
In the video, we see a male leaving his scent trail, peeing on a clump of plants in a characteristic pose and scratching the soil. A second, young male does exactly the same thing, leaving his scent trail, which mixes with the scent probably left by his brother. Males mark more often than females. After urine marking, we see the male marking the area by what is called scratching. Scratching with the hind paws leaves a characteristic triangular mark on the ground, as well as a secretion of scent glands located between the toes. Thus, by scratching the ground, the wolf leaves an additional scent trail.
Why do wolves mark the ground? In this particular area, people often walk with dogs and wolves mark on the scent marks left by the dogs. Scent marking is a form of communication between wolves of the same family, but also a warning to strange wolves. In this case, therefore, it is a warning to dogs.
We can observe urine marking and scratching throughout the year, but it intensifies during the breeding season. Then the scent information package includes information not only about the individual, its sex, but also about its reproductive status.
Author: Jacek Major